KAYBOLAN KARDEŞLİKLER..
           
             Çok sevdiğim,canım kardeşim dediğim insanı bir hafta kadar sonra kaybediyorum ve ben şu an neler hissettiğimi bilmiyorum.. Çok berbat bir durum. Her dakikanızı beraber geçirdiğiniz insanı kaybediyosunuz. Eliniz kolunuz bağlı,tek yaptığınız oturup üzülmek. Kardeşim dediğin insan gidiyor ve sen hiç bir şey yapamıyorsun. Bundan kötü ne var ki dünyada?

                           Her ne kadar gıcık da olsa,sinir bozucu biri de olsa... Onu özliyiceğini bilmek daha da koyuyor sana. Bir de belli bir güne kadar günlerini sayıyorsun. Sabahları kalktığında "daha gitmesine işte şu kadar gün var" deyip az da olsa rahatlıyorsun. ya son günü?  Tek isteğim gitmemesi.. ama sanırım hayatta her şey istediğimiz gibi olmuyor. Onun her gitme konusu açıldığında gözlerin doluyor ve onun görmemesi için dışarı filan çıkıyorsun,yada o gözündeki gözyaşları akmasın diye yukarı filan bakıyorsun,yalnız kaldığın anda dökülüyor sonra..
                   
               Yani SAYIN BORA ŞİMŞEK: Biz seni her türlü özleyiceğiz. Ya sen özlenmez misin zaten?      Hem sen olmasan saçımızla kim oynar,topuzumu kim bozar,kim Galatasaray'a laf eder,kim bizi gülmekten yerlere yatırır biri,kim bizi bu kadar çok ağlatır,kim aptal aptal espriler yapar,kim dersi kaynatır,biz kime kardeşim deriz,kim oyunumuzu bozar,kim çokbilmişlik taslar bize?????
  Bunlar UNUTULMAZ şeyler kardeşim.
                            YOLUN AÇIK OLSUN KARDEŞİM. SENİ SEVİYORUZ<3 <3 <3
                                                          Sen sen ol ama,ne sen bizsiz ne de biz sensiz olamayız asla!!
                                                                                                                                     
                                                                                                      Esma
                                                                                                        26.05.2015