Keşfetmeliyiz.. Yeni yerler keşfetmeliyiz,belki de eskimiş ama hala yeni olan yerler..
                  Biraz olsun şu yarış ortamından uzaklaşmalıyız. Hepimiz yalnız olmaktan korkuyoruz,ama insanlardan bıkmadık mı? Yapmak istediğimiz her şeyde insanların katı kurallarından oluşan duvarlara çarpmaktan yorulmadık mı?
Tam konuşmamız gereken yerde sustuğumuz için belki de şu an bu kadar bunaldık. Yorulduğumuz için sustuk biz,söyleyecek bir şeyimiz kalmadığı için filan değil. İnsanlara bakıyorum; sevgilisi olan çok ilgiden bunalmış,sevgilisi olmayan ilgisizlikten bıkmış. Biri bir şeye çok sahip olduğu için sıkılmış,diğeri o şeye sahip olamadığı için sıkılmış. Yani bence bu durumda sevgili bile gereksiz. Arkadaşlar yapmacık,kimse sizi anlamıyor. Sizce de hayattan bıkmak için yeterli değil mi?  
              Müzik,kitap ile tüm hayatımı geçirebilirim. Yalnız olmaktan korkmuyorum,ya da asosyalleşmekten. Belki de hayat denen bu garip şeyle yüzleşmekten korkuyoruz,ama kimse bunu anlamak istemiyor. 7.sınıfım ve seneye TEOG denen sınava giriceğim,Daha bu senenin başından bunun baskısı altında kaldım.Sırf bu yüzden 4 ay boyunca telefonum alındı,bilgisayar kullanamam gibi bir cezaya sahip oldum. Televizyonu zaten sevmiyordum ama onu da kullanamama gibi cezam oldu. Ailelerimize göre bu televizyon,telefon,bilgisayar üçlüsü olmayınca biz derslerimize daha iyi odaklanıcağız.  YANLIŞ..
             Neyse çok uzatmadan; yalnızlığı korkmadan yaşayalım,aynı şeylere takılıp kalmayalım,yeri gelsin asosyalleşelim,insanların fikirleri için değil kendimiz için yaşayalım..